Soru ve Cevaplarla İslam ve Siyer Soruları Forumundan Hakkında ayet sure inen kadın kim? Hakkında Kısa Bilgi
  1. 1

    Reklam

    Hakkında ayet sure inen kadın kim?

    Reklam




    İslâmiyet gelmeden önceki günlerde Arablarda hükmünü kesinlikli icra eden enteresan bir boşanma olayı vardı. Bu olayın cereyan şekli şöyleydi.
    Karısını boşamak isteyen bir erkek, önce onu evlenmesi yasak olan bir yakınına benzetir, yakın akrabasından birine teşbih ederdi. Karısını böyle yakın bir akrabaya benzetişi kâfi gelirdi ayrılmak için.

    Ben karımı şu, yahut da şu yakın kadın akrabama benzettim, falana teşbih ettim. Öyle ise artık bu kadın bana yasak oldu, aile bağım çözüldü... der, böylece karısını boşadığına inanırdı.

    Gariptir ki böyle bir benzetme ile boşanan kadınlar, başka erkekle de evlenemezlerdi. Cahiliyye âdeti bunu gerektirmekteydi. İslâmiyet gelince birçok töreleri iptal etti, yerine doğrusunu, sağlamını yerleştirdi. Ama, böyle benzetme yoluyla yapılan boşanmaya henüz bir hüküm getirmemişti.

    Zaten Kur?an?ın bütün âyetleri de nazil olup ahkâm sona ermiş değildi.

    Bu sıralarda ashâbdan Evs, bir gün karısına bir mes?eleden dolayı kızdı. Kızgınlığı onu öylesine sardı ki, birden ayağa fırlayacak derecede gazablandırdı, cahiliyye âdeti üzere söyleyeceği sözü de söyleyiverdi:

    Artık sen bana anam gibisin. Bacım gibisin!

    Yâni ailesini nikâhı ebedi haram olan bir yakınına benzetmiş oldu, boşanmış saydı.

    Ne var ki, bu öfke az sonra geçip de, yaptığının neticesini düşününce işin fecaatı dikkatini çekti, başladı teessür ve üzüntü duymaya.

    Durumun farkına varan karısı Havle ise, ondan daha derin üzüntüye kapıldı, çoluk çocuğumuzu da düşünmedin, diyerek feryada başladı.

    Evin içi ana-baba günü olduğu sırada çare arayan Evs, karısına:

    Git, Resûlüllah?a durumu anlat, bir çare sor. Bana kalırsa bu iş burada bitmiş, sen artık benden boş olmuşsundur... dedi. Telâş ve teessür içinde Resûlüllah?ın huzuruna çıkan Havle:

    Yâ Resûlâllah, çoluk çocuk mahvolduk, aile ocağımız yıkılmak üzere, sen bir çare bul, bir yol göster, diye yalvarmaya başladı. Resûl-i Ekrem Efendimiz ise, kendiliğinden bir çare bulamaz, bir hükmü değiştirmezdi. O, ne söylerse Hak?tan gelen bir emir ve işaret üzerine söylerdi. Halbuki o âna gelinceye kadar cahiliyye âdeti üzerine yapılan bu türlü boşanmaya ait bir İlâhî hüküm gelmemiş, Rabbânî bir irşada muhatap olmamıştı.

    Kadın bunları hesaba katmıyor:

    Yuvamın yıkılmasını, çoluk çocuğumun perişan olmasını önle yâ Resûlâllah! diye durmadan feryad ediyordu.

    Havle'nin bu yalvarması bir rica ve istirham havasını aşmış, bir mücadele durumuna girmişti. Âdeta, ya benim durumumu kolaylaştırıcı bir hüküm bildirirsiniz, yahut da ben buradan ayrılmam, mücadeleme devam ederim, der gibi bir ısrar arzediyordu. Kadına:

    Allah'a yalvar, durumu kolaylaştırıcı bir âyet göndersin, İlâhî hüküm indirsin, dediler.

    Kadın orada ellerini açtı, öylesine gönülden ve kalbden dua etti ki, sanki ciğeri görünüyor, kalbi deliniyordu. Çoluk çocuğunun ortada kalacağı endişesi onu kendinden geçer hale getirmişti.

    Çok sürmedi, Mücâdele sûresinin ilk âyetleri nâzil olmaya başladı.

    Sûrede önce kadının yaptığı mücadeleyi Allah'ın bildiği haber veriliyor, sonra da, cahiliyye âdeti üzere yapılan benzetme yoluyla boşamaya (zıhar âdeti) yeni hüküm getiriliyordu. Buna göre, cahiliyye âdeti üzere yapılan benzetme yoluyla boşanma, boşanma olmaktan çıkarılmış, böyle bir teşbihle karısını nikahı yasak bir yakınına benzeten adama, altmış gün arka arkaya oruç tutma cezası yükletilmişti.

    Âyetin izahından anlaşıldığına göre şu meâlde bir hüküm nazara veriliyordu:

    İnsanın karısı cinsî hislerle yakınlık duyduğu bir yabancı kadındır. (Anası kızı, kızkardeşi, halası, teyzesi, kayınvalidesi...) gibi yakın akrabaları ise, cinsî hislerle değil, ulvî duygularla, hürmet ve saygı niyetleriyle muhatap olduğu yakın akrabalarıdır. Böylesine ulvî duygularla bağlı bulunduğu yakınlarına, cinsî hislerle bağlı bulunduğu karısını benzetmesi, karısıyla bunları aynı mânaya yaklaşan bir teşbihle birleştirmesi, İslâm?ın tasvip etmediği haram bir alışkanlıktır. Bununla beraber, İslâm böyle bir benzetmeyi boşama olarak görmez, sadece bunu yapana arka arkaya altmış gün oruç tutma cezası vermek suretiyle yuvasını yıkılmaktan korur, ailesini perişan kılmaktan muhafaza eder.

    Gelen âyetin hükmüne göre boş olmaktan kurtulup, kocasının keffaret orucu borcunu öğrenen Havle, sevinç gözyaşlarıyla koşarak kocasına gitti ve onu, Resûlüllah?ın huzuruna gönderdi.

    Evs, Resûlüllah'a gelince, durumunu sordu.
    Nebiyy-i Ekrem Efendimiz ''zihar'' yapmış olan Evs'e:

    Ara vermeden altmış gün oruç tutacaksın... buyurdu.

    Evs:

    Halimi görüyorsun, bu sıhhatle altmış gün ara vermeden keffaret orucu tutamam. Yaşlılığım buna imkân vermez!

    Öyleyse altmış fakiri akşam sabah yemek vermek suretiyle doyuracaksın.

    Malî imkânımın buna müsaade etmeyeceğini siz de bilirsiniz. Ama bana bir miktar hurma yardımında bulunursanız bunu yapabilirim.

    Resûl-i Ekrem Efendimiz, Evs?e yardımda bulundu. O da Medine fakirlerinden altmış kişiye birer ölçek hurma vermek suretiyle, sarfettiği hatâlı sözün cezasını vermiş, keffaretini ödemiş oldu.

    Böylece cahiliyye devrinde karısını (nikâhı ebedî olarak haram olan) bir akrabasına benzetenin boşama cezası kalkmış sadece keffaret vermek suretiyle kurtulma hükmü gelmiş oldu.

    Bundan sonra Müslümanlar, nikâhlılarını böyle bir teşbihle benzetme yoluna asla yaklaşmadılar. Böyle bir hatâya düşenler de altmış gün keffaret orucu tutmadıktan sonra karısının yanına yaklaşamaz oldular.

    *** Aradan zaman geçti, Resûlüllah?tan sonra Halife olan Ebû Bekir'in arkasından da Hazret-i Ömer Halife seçilmiş, etrafıyla yolda gidiyordu. Bir ara yol kenarında ihtiyar bir kadının Halifeyle konuşmak istediği anlaşıldı. Halife eğlendi, kadınla uzun uzadıya sohbet etti, onu bırakıp da yoluna devam etmedi. Halifenin yaşlı bir kadınla bu kadar meşgul oluşu yanındakilerin rahatsızlığını mucib oldu.

    Sohbetten sonra yoluna devam eden Halife şöyle söyledi:

    Birader, nasıl olur da bu kadını dinlemezsin? Bunu Allah dinlediğini Mücâdele sûresinde haber vermiş, Resûlü dinlemiş, isteğini yerine getirmiş, bize ne oluyor ki, biz dinlemeyelim. Bu kadın zihar olayının açıklığa kavuşması için Resûlüllah'la mücadele edip de hakkında sûre getirilen kadındır. Cahiliyye devrinde boşama mânâsına gelen zihar'ı keffaretle çözüme bağlatan kadındır!

    İşte bundandır ki Müslümanlar cinsî hislerle yakınlık duydukları hanımlarını, nikâhı (ebedî) olarak haram olan akrabalarına benzetmezler. Böyle tehlikeli teşbihlerden, zararlı sözlerden dikkatle çekinirler. Zira böyle bir teşbih hem haramdır, hem de keffareti gerektirir. Keffareti vermeden hanıma yakınlık etmek câiz olmaz.

    Keffareti gerektiren benzetme, açıkça söylenen sözlerle meydana gelir. Zihin ve hayalden geçen benzetmelerle keffaret icabettiren haramlık söz konusu olmaz.

    Ahmet Şahin



    Paylaş
    Hakkında ayet sure inen kadın kim? Mumine Forum

  2. 2
    Reklam




    Bir kadının eşi kendisini akrabası olan ve evlenmesi kendisine haram olan birisine benzettiği zaman boşamış sayılırdı ve bu kadın bir daha hiç kimse evlenemezdi İslamiyet bu adeti değiştirmiştir.



hakkında ayet inen kadın