Soru ve Cevaplarla İslam ve Namaz Soruları Forumundan Efal-i Mükellefin (Farz,Vacip,Sünnnet ...) Hakkında Kısa Bilgi
  1. 1

    Reklam

    Efal-i Mükellefin (Farz,Vacip,Sünnnet ...)

    Reklam




    Farz: Farz; yapılması kesin olarak emredilen dini vazifedir. “Namaz kılmak, oruç tutmak ve zekat vermek gibi emirleri farza misal olarak verebiliriz.

    Farz; Farz-ı Ayn ve Farz-ı Kifaye olmak üzere ikiye ayrılır. Farz-ı Ayn; her müslümanın bizzat yapması gereken emirlerdir. Beş vakit namaz kılmak, Ramazan orucu tutmak gibi...

    Farz-ı Kifaye ise; müslümanların bütünü üzerinde borç olan, fakat bazılarının yapmasıyla diğerleri üzerinden düşen vazifelerdir. Cenaze namazı kılmak ve selam almak gibi... Farz-ı Kifayeyi hiç kimse yapmazsa orada bulunan bütün müslümanlar mes’ul olur. Mesela bir topluluğa verilen selamı hiç kimse almazsa, orada bulunan herkes mes’ul olur. Bir kişinin alması, oradakileri mes’uliyetten kurtarır. Farzın işlenmesinde sevap, özürsüz olarak terkinde ise uhrevi ceza vardır. Bir farzı inkar eden kimse islamiyetten çıkar.

    Vacip: Farz kadar kat’i ve kesin olmasa da, kuvvetli bir dini delile dayanan ve her müslümanın yapması gereken vazifelerdir. Mesela Hanefi mezhebinde kurban kesmek, vitir ve bayram namazlarını kılmak gibi... Farz gibi vacibinde yerine getirilmesinde sevap, terki halinde de azab vardır. Vacibi inkar eden kimse dinden çıkmaz ama delalette kalır.

    Hanefi mezhebinde, farz ile sünnet arasında vacip gibi bir derece bulunmakla beraber, diğer mezheblerde farzdan ayrı olarak bir vacip hükmü yoktur. farz ile vacip aynı şeydir. Bu mezheblere göre, bir ibadet farz değilse, sünnettir. Mesela Hanefi mezhebine göre vacip olan fıtır sadakası vermek diğer üç mezhebe göre farzdır.

    Sünnet veya Mendup: İslam dininin mükelleften gayr-i lazım olarak istediği veya yapanın övüldüğü, terkedenin zemmedildiği şeydir. Bunu işleyenin failine sevap vardır, terkeden cezaya uğramaz. Fakat Hz. Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) tarafından kınama hakedebilir. Hanefiler mendubu içe ayırmışlardır;

    a-) Müekked mendup: Cemaatle namaz gibi.

    b-) Meşru mendup: Pazartesi ve Perşembe orucu gibi.

    c-) Zâid mendup: Hz. Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e yeme, içme, yürüme ve uyku gibi hususlarda uyma gibi.

    Şafii mezhebine göre sünnet; mendup, nafile, müstehap, tetavvu, ihsan ve hasen diye de isimlendirilir.

    Müstehab: İşlenmesinde sevap olan, terkinde de günah olmayan Hz. Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in bazan yaptığı şeylerdir.

    Mübah: Mübah; yapılmasında veya yapılmamasında dinen hiçbir mahzur olmayan, yani yapılıp yapılmaması serbest bırakılan şeylerdir.

    Helal: Helal; yapılması dinen caiz olan, işlenmesinde dini bir mahzur bulunmadığı bildirilen işlerdir.

    Haram: Haram; yapılması, yenilmesi, içilmesi, işlenmesi ve kullanılması kesin bir delille yasaklanan şeylerdir.

    Yapılmaması kesin olarak emredilen bir şeyi yapmak haram olduğu gibi, yapılması kesin olarak emredilen bir şeyi yapmamakta haramdır. Namaz kılmamak ve oruç tutmamak gibi... Haram bir fiili işleyen kimse günahkar olur. İnkar eden kimse dinden çıkar. Mesela; “İçki haram değildir” diyen kimse dinden çıkar.

    Mekruh: Mekruh; yapılması dinen doğru bulunmayan, terk edilmesi istenen, yapılmaması yapılmasından daha uygun olan davranışlardır. Hanefi mezhebine göre mekruh; Tahrimen ve Tenzihen mekruh olmak üzere iki kısma ayrılır.

    Tahrimen mekruh: Harama yakın olan mekruhtur. Vacip olan bir şeyi terketmek gibi. Tahrimen mekruh olan bir şeyi işlememek sevaptır. İşleyenin ise azaba uğrama ihtimali vardır.

    Tenzihen mekruh: Helale yakın olan mekruhtur. Namazın sünnet ve adabını terk etmek gibi. Tenzihen mekruh olan bir şeyi terkedene sevap, yapana da azab yoktur, kınama vardır.

    Şafii mezhebine göre, mekruh tek çeşittir. Şer’in terkedilmesini kesin ve bağlayıcı olmadan istediği şeydir. Bunu terkeden medhedilir, sevap alır, yapan da zemmedilmez, cezalandırılmaz.

    Rükûn: Hanefi ve Şafii mezhebine göre, yapılması farz olan bir fiilin parçasına rükun denir. Mesela rüku namazdan bir rükundur, çünkü ondan bir cüzdür. Kıraatta namazdan bir rükundur, çünkü namazın hakikatinden bir cüzdür.

    Şart: Yapılması farz olan, fakat bir fiilin parçası olamayan şeylere şart denir. Bunun misali, abdestin, namazın, namaz vaktinin, kıblenin bilinmesi gibi şeylerdir. Bunlar namazdan hariç olan namazın mukaddimeleridir. Namazın sahih olması için bunların bulunması gerekir. Bundan ötürü bunlara şart denilmiştir.


    Paylaş
    Efal-i Mükellefin (Farz,Vacip,Sünnnet ...) Mumine Forum

  2. 2
    Reklam




    Farz her Müslümanın yapmakla mükellef olduğu ibadetlerdir. Vacip ibadetler farzlardan sonra gelip farz kadar zorunlu olmasa da yapılması gereken ibadetlerdir. Sünnet peygamber efendimizin farzları dışında yaptığı ibadete denmektedir.



efali mükellefin,  efali mükellef,  efali mükellefi,  efali mukellefin,  efali ,  efali mükellefin örnekleri,  efali mükellefin şartları