Kur'an-ı Kerim ve Kur'an Hakkında Yazılar Forumundan Efendimizi Ağlatan Ayet Hakkında Kısa Bilgi
  1. 1

    Reklam

    Efendimizi Ağlatan Ayet

    Reklam







    Tefekkür, insana mahsus bir özelliktir.
    İnsan, tefekkür sayesinde diğer varlıklardan ayrılır ve üstün olur.
    Tefekkür ancak kalpte tasavvuru mümkün olan şeyler hakkında yapılabilir.
    Onun için, ALLAH’ın yarattığı varlıklar hakkında tefekkür mümkün;
    fakat ALLAH’ın zatı hakkındaki tefekkür mümkün değildir.
    Çünkü ALLAH hiçbir şekilde suret olarak vasıflandırılamaz ve şekil olarak hayal edilemez.
    Efendimiz (sas)’e en çok tesir eden ayetlerden biri, tefekkürle ilgilidir.
    İki kişi Hz. Âîşe (r.anhâ)’yı ziyaret etmişler.
    Onlardan biri, “Hz. MUHAMMED (sas)’de gördüğünüz etkileyici bir şeyi bize anlatır mısınız?” deyince,
    Hz. Âîşe (r.anhâ) şöyle demiştir:
    “ALLAH Rasûlü (sas) bir gece kalktı, abdest alıp namaz kıldı.
    Namazda çok ağladı.
    Gözlerinden akan yaşlar sakallarını ve secde esnasında yerleri ıslattı.
    Sabah ezanı için gelen Hz. Bilâl (ra), “Ya Rasulullah (sas)!
    Geçmiş ve gelecek bütün günahlarınız affedildiği halde, sizi ağlatan nedir?” deyince, O,
    “Bu gece Yüce ALLAH bir ayet indirdi. Beni bu ayet ağlatmaktadır” dedi ve ayeti okudu:

    “Muhakkak göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün birbiri
    ardınca gelişinde düşünen insanlar için elbette birçok dersler vardır.” (Âl-i İmrân, 3/190)
    Ondan sonra Rasulullah (sas), “Bu ayeti okuyup da üzerinde tefekkürde bulunmayan,
    düşünmeyen kişilere yazıklar olsun.” dedi.
    Bu ayette, tefekküre davet edilen akıl sahiplerinin durumunu açıklayan bir sonraki ayetin meâli de şöyledir: “
    Onlar ki ALLAH’ı gâh ayakta divan durarak,
    gâh oturarak, gâh yanları üzere zikreder, göklerin ve yerin yaratılışı
    hakkında düşünürler ve derler ki:
    “Ey büyük Rabbimiz! Sen bunları gayesiz, boşuna yaratmadın.
    Seni bu gibi noksanlardan tenzih ederiz.
    Sen bizi o ateş azabından koru!” (Âl-i İmrân, 3/191)



    Paylaş
    Efendimizi Ağlatan Ayet Mumine Forum

  2. 2
    Reklam




    Abdullah İbn Mes'ûd'dan (r.a) şöyle dediği rivayet edilmiştir:
    "Hz. Peygamber 'bana Kur'an oku!' dedi. Ben hayretle, Kur'an sana indirildiği halde
    ben sana Kur'an mı okuyayım?' diye sordum. Buna karşın şöyle buyurdu:

    Ben onu başkasından duymayı arzu ediyorum."


    Bunun üzerine Nisa suresini okumaya başladım. "Her bir ümmetten bir şahit getirdiğimiz
    ve seni de onlara şahit olarak gösterdiğimiz zaman halleri nice olacak!" ( en-Nisa 4/41.)
    ayetine gelince 'yeter' veya 'dur' dedi. Ona baktığım zaman (mübarek) gözyaşlarının aktığını gördüm."


    (Riyaz’us salihin. Cilt-3.sayfa 156-157)