Soru ve Cevaplarla İslam ve Konudışı Soru ve Cevaplar Forumundan Kellik ve alatenlilik hastalıkları kişinin mizacının bozuk olmasından mı kaynaklanmaktadır? Saçları dökülmüş bir kişinin nasıl düşünmesi ve hareket etmesi uygun olur? Hakkında Kısa Bilgi
  1. 1

    Reklam

    Kellik ve alatenlilik hastalıkları kişinin mizacının bozuk olmasından mı kaynaklanmaktadır? Saçları dökülmüş bir kişinin nasıl düşünmesi ve hareket etmesi uygun olur?

    Reklam




    Cevap

    Değerli Kardeşimiz;
    Her musibet kahır değildir; her musibeti, her hastalığı yahut her felaketi mutlaka bir kahır tecellisi olarak ya mizaç bozukluğu olarak görmemek lâzımdır. Aksine nice musibetler vardır ki, rahmet tecellisi olabilir.
    Asıl musibet ve zararlı musibet, imanımıza, Müslümanlığımıza, ahlakımıza gelen musibettir. Bu musibetlerden her zaman Allah’a sığınmamız ve ağlayıp sızlanmamız gerekir. (bk. Tirmizî, Deavât: 79)
    Fakat dinî olmayan musibetler, hakikat noktasında musibet değildirler. Bunların bir kısmı Allah’ın bir ikazı ve uyarısıdır; bir kısmı günahlara kefarettir; hastalık gibi bir kısmı ise, Allah’ın bir iltifatıdır, bir temizliktir. (bk. Buhâri, Îman: 39, Müslim, Birr: 52)
    Nitekim bir rivayetlerde “Meyveleri olgunlaşmış bir ağacı silkmekle nasıl meyveleri düşüyor; sıtmanın titremesinden günahlar öyle dökülüyor.” (Buharî, Merdâ: 3, 13, 16; Müslim, Birr: 45) “Ateşin altın ve gümüşün paslarını giderdiği gibi bîr müslümanın hastalığı da onun günahlarını giderir " (İbn Mace, Tıb 18) müjdeleri verilmiştir.
    Başka bir hadiste ise Allah en çok sevdiği kullarına, en ağır ve şiddetli musibetleri verdiği bildirilmektedir: “İnsanların en çok musibete uğrayanları evvela peygamberlerdir, sonra derecelerine göre (veliler ve salihler) gelir. Kişi dinine göre bela ve imtihanlara maruz kalır. Eğer dine bağlılığı varsa, belası daha da artar. Fakat dininde gevşek yaşıyorsa ona göre musibetlerle karşılaşır. Kişiye belalar gelir gelir de artık onun üzerinde hiçbir günah kalmaz.” (Tirmizi, Zühd 57; Ahmed b. Hanbel 1,172, 174)
    "Bir kul kendisi için (cennette) hazırlanmış olan makama ameliyle erişemeyecekse, Allah onun bedenine veya malına veya çoluk çocuğuna bir bela verir de bu belaya sabrı sebebiyle o makama eriştirilir." (Ahmed b. Hanbel V-272)
    Bu nedenle müminlerin başına gelen bela ve musibetlerin bir çok nedeni ve hikmeti olabilir. Ama hepsi de onun faydasınadır.
    Buna görebela, musibet ve hastalıklar, işlediğimiz günahlar sebebiyle o günahları yıkamak için, günahlarımızın kefareti (affolması) için gelebilir ya da Cennette yüksek derecelere kavuşmamız için gelebilir.
    Diğer taraftan, belâ, denilince “musibetlerle imtihan olmayı” anlıyoruz. Ağır imtihanların neticeleri de büyüktür. Memur imtihanıyla, meselâ kaymakamlık imtihanında sorulan sorular elbette bir değil. Birincisi ikinciden ne kadar kolaysa, ikincinin sonucu da birinciden o kadar önemli.

    Nur Küllayatında, güzellik iki kısımda incelenir: “Bizzat güzel” ve “neticeleri itibariyle güzel” diye. Bu sınıflandırmaya bazı örnekler verebiliriz: Gündüz bizzat güzeldir, gecenin de kendine göre ayrı bir güzelliği vardır. Biri uyanıklığı, diğeri uyumayı andırır. İkisine de ihtiyacımız olduğu açık değil mi?

    Öte yandan, meyve bizzat güzeldir, ilâç ise neticesi itibariyle güzel.

    İnsanın muhatap olduğu hâdiseler de ya gece gibidir, yahut gündüz gibi. Sıhhat gündüzü andırır, hastalık ise geceyi. Hastalığın günahlara kefaret olduğu, insana âczini ders verdiği, kulluğunu ikaz ettiği, kalbini dünyadan kesip Rabbine çevirdiği düşünülürse, onun da, en az sıhhat kadar büyük bir nimet olduğu görülür. Sıhhat bedenin bayramıdır, hastalık ise kalbe gıdadır.

    “Gece ve gündüz” bu kâinatta aralıksız faaliyet gösteren “celal ve cemal” tecellilerinin sadece bir halkası. Elektriğin eksi ve artı kutupları, gözün karası ve akı, kanın al ve akyuvarları gibi daha nice halkalar var. İç dünyamızda ve dış âlemde bu ikililerle kuşatılmışız ve her birinden ayrı faydalar ediniyoruz.

    Konuyla yakından ilgili bir âyet-i kerimenin meâli şöyledir: “Olur ki, siz bir şeyden hoşlanmazsınız, halbuki o, hakkınızda bir hayırdır. Ve olur ki, bir şeyi seversiniz, halbuki hakkınızda o bir şerdir.” (Bakara, 2/216)

    Âyet-i kerime cihatla ilgili, ama hükmü umumî. Ve bu âyetle bir başka “ikili” nazarımıza veriliyor: Harp ve sulh. Sulh yani barış gündüz gibidir, herkesin hoşuna gider; harp ise geceyi andırır. Ama gerektiğinde harp etmeyenlerin istikbâlleri kararır, nesilleri daimi bir zulmete boğulur. Cihatta şehit olanlar ise bir anda velayet makamına çıkarlar ve kaybettikleri dünya hayatı onların bu yeni hayatları yanında gece gibi kalır.
    Öte yandan, musibetler insan için sabır imtihanıdır; bu imtihanı kazanmanın mükâfatı ise çok büyüktür.

    Son olarak, bunlar İlâhî bir tokat, bir kahırdır. Umumî musibetlerde bunların hepsinin de hissesi olabilir. Bir grup için kahır, bir başkası için ikaz, bir diğeri için günahlara kefaret olabilir...

    Münferit belâlarda ise, bize göre en selâmetli yol, şu olsa gerek: Musibet kendi başımıza gelmişse, nefsimizi suçlayalım; onu tövbeye sevk edelim. Başkalarına gelen belâ ve âfetleri ise onların terakkilerine vesile bilelim. Böylece hem nefis terbiyesinde yol kat etmiş, hem de başkaları hakkında kötü düşünmekten kurtulmuş oluruz.
    Soruda geçen "kel, kör ve alatenli" kıssasının anlatıldığı hadis ise şöyledir:
    "İsrail Oğullarından üç kişi vardı: biri alatenli, biri kel, biri de kör. Allah bunları imtihan etmek istedi. Bu maksatla onlara (insan suretinde) bir melek gönderdi.

    Melek önce alatenliye geldi. Ve: "En çok neyi seversin?" dedi.

    Adam: "Güzel bir renk, güzel bir cild, insanları benden tiksindiren hâlin gitmesini!" dedi.

    Melek onu meshetti. Derken çirkinliği gitti; güzel bir renk, güzel bir cild sahibi oldu.

    Melek ona tekrar sordu: "Hangi mala kavuşmayı seversin?"

    "Deveye!" dedi, adam. Anında ona on aylık hamile bir deve verildi.

    Melek: "Allah bunları sana mübarek kılsın!" deyip (kayboldu) ve kelin yanına geldi.

    "En ziyade istediğin şey nedir?" dedi.

    Adam: "Güzel bir saç ve halkı ikrah ettiren şu hâlin benden gitmesi!" dedi.

    Melek, keli elleriyle meshetti, adamın keli gitti. Kendisine güzel bir saç verildi.

    Melek tekrar: "En çok hangi malı seversin?" diye sordu.

    Adam: "Sığırı!" dedi ve hemen kendisine hamile bir inek verildi.

    Melek: "Allah bu sığırı sana mübarek kılsın!" diye dua etti ve körün yanına gitti. Ona da:

    "En çok neyi seversin?" diye sordu.

    Adam: "Allah’ın bana gözümü vermesini ve insanları görmeyi!" dedi.

    Melek onu meshetti ve Allah da gözlerini anında iade etti.

    Melek ona da: "En çok hangi malı seversin?" diye sordu. Adam:

    "Koyun!" dedi. Derhal doğurgan bir koyun verildi.

    Derken sığır ve deve yavruladılar, koyun da kuzuladı. Çok geçmeden birinin bir vadi dolusu develeri, diğerinin bir vadi dolusu sığırları, öbürünün de bir vadi dolusu koyunları oldu.

    Sonra melek, alatenliye, onun eski hâli ve heyetine bürünmüş halde (alatenli bir adam kılığında) geldi ve:

    "Ben fakir bir kimseyim, yola devam imkânlarım kesildi. Şu anda Allah ve senden başka yardım edecek kimse yok! Sana şu güzel rengi, şu güzel cildi ve malı veren Allah aşkına bana bir deve vermeni talep ediyorum! Tâ ki onunla yoluma devam edebileyim!" dedi.

    Adam: "(Olmaz öyle şey, onda nicelerinin) hakları var!" dedi ve yardım talebini reddetti.

    Melek de: "Sanki seni tanıyor gibiyim! Sen alatenli, herkesin ikrah ettiği, fakir birisi değil miydin? Allah sana (sıhhat ve mal) verdi" dedi.

    Ama adam: "(Çok konuştun!) Ben bu malı büyüklerimden tevârüs ettim!" diyerek onu tersledi.

    Melek de: "Eğer yalancı isen Allah seni eski hâline çevirsin!" dedi ve onu bırakarak kelin yanına geldi. Buna da onun eski hâlinde, (yani) kel birisi olarak göründü. Ona da öbürüne söylediklerini söyleyerek yardım talep etti. Bu da önceki gibi talebi reddetti.

    Melek buna da: "Eğer yalancıysan Allah seni eski hâline çevirsin!" deyip, köre uğradı. Buna da onun eski hâli heyeti üzere (yani bir kör olarak) göründü.

    Ona da: "Ben fakir bir adamım, yolcuyum, yola devam etme imkânım kalmadı. Bugün, evvel Allah, sonra senden başka bana yardım edecek yok! Sana gözünü iade eden Allah aşkına senden bir koyun istiyorum; tâ ki yolculuğuma devam edebileyim!" dedi.

    Kör adam cevaben: "Ben kör idim. Allah gözümü iade etti. Fakirdim, (mal verip) zengin etti" dedi. "İstediğini al, istediğini bırak! Vallahi, bugün Allah adına her ne alırsan, sana zorluk çıkarmayacağım!"

    Melek de: "Malın hep senin olsun! Sizler imtihan olundunuz. Senden memnun kalındı, ama diğer iki arkadaşına gadap edildi" (dedi ve gözden kayboldu). (bk. Buhârî, Enbiya 50; Müslim, Zühd 10)
    Selam ve dua ile...
    Sorularla İslamiyet



    Paylaş
    Kellik ve alatenlilik hastalıkları kişinin mizacının bozuk olmasından mı kaynaklanmaktadır? Saçları dökülmüş bir kişinin nasıl düşünmesi ve hareket etmesi uygun olur? Mumine Forum

  2. 2
    Reklam




    Peygamber efendimizin bir hadisi şerifine göre bir insana bir çıban dokunsa günahlara kefaret olarak düşünülmesi gerektiğini belirtmiştir. Bu tür hastalıklar nefse daha ağır geldiği için bunlar da günahlara kefaret olarak düşünülebilir.