Mumine.com ve Konu Dışı Başlıklar Forumundan Zayıf yüreklerin küçüklüğü Hakkında Kısa Bilgi
  1. 1

    Reklam

    Zayıf yüreklerin küçüklüğü

    Reklam




    Zayıf yüreklerin küçüklüğü


    Gözümü dünyaya açtığımda, ileride yaşayacaklarımdan habersiz sıcacık bir kucak aradım Ve tüm unutulmaya yüz tutmuş duyguları keşfetmeye hazırlanan bir insan olarak yaratıldım Şaşkın gözlerim, çevremi tanımaya çalışırken, yeni terimler kazandım Ve büyüdü içim, büyüyen hayallerim kadar! Farklı mıydım diğerlerinden? Hayır, farklı olamazdım, ben de insandım! Benim de ellerim, ayaklarım ve herkes gibi içimde salınan hassas bir kalbim vardı
    Ve bir gün yeni arkadaşlar edindim, farklılığımı yüzüme vuran! Ben farklıymışım meğer İnsan olmak yetmiyormuş bazılarına Kalpler ara sokaklara terk edilirken acımazmış yürekler Dedim ya, ben farklıymışım Biraz daha büyüdü benliğim, ama küçülmeye başladı hayallerim Sahte gülüşlerle geçilen dalgalar, yüreğimin ağlayan kıyılarını sızlatırken kimse hayallerimi ve beni düşünmedi
    Evet, şişmandım; diğerlerinden daha zorlu bir hayatım vardı Doyasıya koşmanın, içimde kalan bir ukde olduğunu, yemek yerken saklanmayı planlayan kuytu hislerin peşimde dolandığını, yüreğim düşünülmeden yapılan azarlamaların beni ne denli acıttığını ve yalnızken döktüğüm sayısız gözyaşların beni nasıl farklı kıldığını yeni yeni anladım
    Belli kalıplar içinde hayata dar gelmeye başladım Sessizce umutlarım da terk etti beni Nice sevgi duvarları yıkılırken içimde, kimse, savaşımın büyüklüğünü fark edemedi Bu ıztıraplar, sona her yaklaştığımda, tekrar başa dönmenin acısını yaşarken, ben de tek çâre olan Rabbime yöneldim Zor günlerim vardı önümde Gittikçe ağırlaşan bedenim ve ben, buruk sevinçlerin mekânı olmuştuk Rüyalarıma, zamansız üstüme salınan baskıların kâbusları çöküyordu Kimse bilmiyordu, her şeyin sözlerdeki kadar kolay olmadığını Kimse bilmiyordu, içimde kan kaybeden duyguları Boşa da gitmedi bu hüzünler Her biri farklı bir yüz olarak yerleşti kalbime "İnsan"ı tanıdım, tüm gerçekleriyle Sanmasın kimse, payını almadı; her biri yerleşti, kalbimin lâyık olan yerine Tebessümlerin, görmemezlikten gelmenin lüksünü yaşadım kimilerinde Saklamak mı, elimdeki nimeti?! Onu da yaşattılar, güçlü görünen bedenimdeki titrek yüreğime
    Affetmeyi de öğrendim, acıyan gözlerle Zayıf yüreklerin küçüklüğü, rûhumun büyük sevdâsına bedel öderken, ağlamadan ve ardıma bakmadan gidecektim yalnızlığıma Her sahte bakış, içimi ezip geçtiğini sanmaktayken, Rabbimin kudretine şâhit oluyordu gözlerim Farklı mıydım şimdi? Evet, sanırım farklıydım Çünkü bir sırra şâhit olmuştum Küçülmenin ardında saklanan büyük utançları fark etmiş ve hissettirmiştim, hak edenlere.
    Harmanlanan gönlüm, büyüklüğüne ağlayan bedenime, doğru kapıyı göstermişti "Sen fânîliğin temsilcisi boşuna ağlama! Vaktin kadar büyüklenirsin Yine ben varım içinde kanayan, yine ben varım şifâsını arayan ve yine ben varım yegâne dost olan Rabbimize kavuşacak olan"
    İçimdeki bu değişme azmi, yalnızca nefsimi elimde tutmaya Geçilen dalgalar sahiplerinin olsun, tebessümlerimle uğurlarım onları, affın doruklarına...



    Paylaş
    Zayıf yüreklerin küçüklüğü Mumine Forum

  2. 2
    Reklam




    Allah'ın muhatap alacağı bir insan dünyaya masum bir şekilde geliyor. Zaman geçtikçe büyüyüp Bilgisi iradesi çerçevesinde Allah'a bir kul olmaktadır.