Makale ve Şiirler ve Kişisel Gelişim Yazıları Forumundan Yalnızlığın öteki Adı: Kendini Beğenmek! Hakkında Kısa Bilgi
  1. 1

    Reklam

    Yalnızlığın öteki Adı: Kendini Beğenmek!

    Reklam




    YALNIZLIĞIN ÖTEKİ ADI: KENDİNİ BEĞENMEK!


    Kendini beğenmenin kötü olduğunu hepimiz biliriz. Bir kendini beğenmişi gördüğümüzde rahatsızlığımız hemen yansır yüzümüze. Eğer kendini beğenmişlikte sınır tanımayan biriyse karşımızdaki, bunu ona ihsas ettirir muvaffak olamazsak açıkça da dile getirip ona rahatsızlığımızı bildiririz.

    Kendini beğenmişliğin kötü bir haslet olduğunda hepimiz hemfikiriz aslında. Ama kendini beğenmişliğin nerede başlayıp nerede bittiğini belirleme konusunda her birimiz farklı düşünürüz. Ve bu sınırları belirleme sahiden oldukça zordur. Bunu belirleyecek bir formül bulmak imkansızdır neredeyse.

    Kendini beğenmişliğin iki türü vardır:

    Biri hepimizin fark ettiği gibi ‘ben, benim’ diyen kişiliklerin yansıttığı; aleni/açık/ulu orta kendini beğenmişlik.

    Diğeri ise gizli / sinsi çoğu sefer çoğumuzun ıskaladığı bir kendini beğenmişlik türü. Asıl tehlikeli olanı ve can yakanı da bu.

    Bir hastalığın kendini dışarıya vuracak şekilde vücutta görünür bir etki yapmaması o hastalığın yokluğuna delalet etmez. Aksine bu gizli kalmışlıktan ötürü hastalık teşhis edildiğinde tedavi için geç kalınmış olur. Ve bünyede geri dönüşü imkansız tahribatlar yapmış olabilir.

    Kendini beğenmişliğin birinci türünde ben daha iyi bilirim daha iyi yaparım benden iyisini bilen / yapan yok iddiası, söylemi, edası açıktır. Bu kişilik kendisinin başkasından daima iyi olduğunu deklare eder, dile getirir. Dolayısıyla başkasının yaptığını beğenebilir ama daha âlasını kendisinin yapacağı kanısındadır.

    İkinci tür kişilikler de ise kendini beğenmişlik tavra, söze, edaya açıkça yansımaz. Derinden ve gizliden gider. Bu kişiliğin en belirgin özelliği kimsenin yaptığını asla beğenmemesidir. Hep bir beğenmemişlik hali içindedir. Ama ben daha iyisini yaparımı gündem etmemeye/ çaktırmamaya çalışır hem diliyle hem haliyle. Ne sunarsan sun beğenmez ama dilinden ben bunun âlasını yaparım çıkmaz, tavrına da pek yansımaz açıkça.

    Peki bu kişiliğin kendini beğenmişliğinin emaresi nedir acaba?

    İşte başkasının yaptığını/ söylediğini hiç beğenmemektir emare! Zira bir şeyi hiç beğenmemek beğenisini üstün tutmaktır. Beğenisine layık görmemektir. Beğenisini üstün tutmak beğenisine ulaşılmaz olmak, kendini beğenmenin aslında en zirvesidir; ama gizlice ve ama sinsice...

    Beğenmemek haddi zatında insani bir duruş. Ve olumlu karşılanabilir bir durum da olabilir çoğu defa. Ama hiç beğenmemek ya da kuralsızca ve pervasızca beğenmemek neden olabilir ki?

    Beğenmemek daha iyiye yol almanın vesilesidir aslında ve öyle de olmalı. Ama sözünü ettiğimiz ikinci tür kişiliklerde beğenmemek bir komplekstir / saplantıdır. Tek bildikleri beğenmemektir. Daha iyisini ortaya çıkarma gibi bir dertleri de yoktur.

    Bildiği tek şeyi beğenmeme olanın kendi yaptığını da beğenmemesi söz konusu olabilecek kadar çelişik karmaşık ve absürt bir durum vardır.

    Üretmediği için bunun test edilmesi de gayet zordur. Ama bu kişiliklerin kendi eserini dahi beğenmemesi beklenilir bir durum olarak tasavvur edilebilir. Zira o kadar kendini beğenmişlik vardır ki kendinden olanı bile beğenemeyecek kadar ilerlemiş bir beğenmişlik söz konusu. Yani kendinden olanı dahi beğenmeyecek kadar kendini beğenme saplantısı. Başkasını, başkasının ve hatta kendinin eseri olanı beğenmemek üzerinden kendini beğenmişlik devşirmektir bunu öteki adı.

    Birinci tür kişilikler beğenebilir ama kendinin daha iyi yaptığını dillendirirler. Bu yüzden de bunlar üretirler de aynı zamanda. Bunlardaki tavır ben herkesten daha iyiyim tavrıdır. Ve bunu gizlemezler de. Bu yüzden de kendilerinin başkasıyla; eserlerinin de başkasının eserleriyle kıyaslanması olanağını sunmak açısından salt bu niyetle de olsa üretirler. Yani bir kendini beğenmişlik ama aynı zamanda bir öz güven sunma hali. Dolayısıyla bu tip kendini beğenmişlik özgüvenin terbiye edilmemiş halidir haddi zatında.

    Kendini beğenmişlerden herkes rahatsızdır.

    Yalnızlardır aslında.

    Ama farkında da değillerdir. Kendini beğeneni kimse sevmez. Kendini beğenme hastalığı olmayanların bunları sevmemesi gayet doğal.

    Ama ya kendini beğenenler birbirlerini beğenir mi sanırsınız?

    Asla!

    Asıl onlar en çok rahatsızlar birbirinden.

    En büyük düşmanlık onların arasında!

    İki kendini beğenmişin birlikteliğinden ne fırtınalar çıkar bir düşünün anlarsınız ne demek istediğimi.

    Sahi kendini beğenmek sadece Allah’a yakışan bir durum değil mi?

    Mevla kendini beğenmeyi beğenip seçenlerden eylemesin bizi.

    İnnel izzete lillahi cemia!

    Ahmet KAYA



    Paylaş
    Yalnızlığın öteki Adı: Kendini Beğenmek! Mumine Forum

  2. 2
    Reklam




    İnsanlar çevresindeki insanlarla hemhal olarak ilişkilerini canlı tutarak yaşamayı seçmelidir. Yalnızlık insana mahsus bir özellik değildir yalnızlığı seçen insanlardan kendini farklı bir hal olarak algılanmalıdır.



kendini beğenmişlikle ilgili sözler,  kendini beğenmekle ilgili deyimler,  kendini beğenmek ile ilgili kompozisyon,  kendini begenmekle ilgili güzel sözler,  kendini beğenmekle ilgili sözler,  kendini beğenme ile ilgili sözler,  kendini beğenmişlik ile ilgili kompozisyon