Müslüman Hanımlar ve İslamda Boşanma Hukuku Forumundan Evliliğin Veya Boşamanın Tescili Hakkında Kısa Bilgi
  1. 1

    Reklam

    Evliliğin Veya Boşamanın Tescili

    Reklam




    EVLİLİĞİN VEYA BOŞAMANIN TESCİLİ
    İslâm'da ileriye yönelik hak ve borç meydana getiren muamelelerin yazıya bağlanması asıldır. Nitekim âyette; "Belirli bir süreye kadar birbirinize borç verdiğiniz zaman onu yazın" (H.A.K. mad. 35.) buyurulmuştur. Evlenme ve boşanma işlemleri de eşlere bir takım haklar kazandıran ya da borçlar yükleyen niteliklere sahiptir. Bu yüzden evliliğin ve boşanmanın ileride inkâr durumunda delil olarak kullanılabilecek yazılı belgelere bağlanması gerekir. Bu konuda doğrudan âyet veya hadis bulunmamakla birlikte "istihsan" ve "maslahat" gibi delillere dayanarak yirminci yüzyıl aile hukuku kanunlarında buna da yer verilmiştir.
    1917 tarihli Osmanlı H.A. Kararnamesi bu konuda müslümanlar, hıristiyanlar ve yahudiler hakkında gerekli düzenlemeyi şöyle yapmıştır. Maddeler sadeleştirilerek alınmıştır.
    Müslümanın evliliği nikâh memuru görevi ifa eden hâkim naibi huzurunda akdedilir ve gerekli tescil yapılır. Bu konudaki düzenleme şöyledir: "Nikah, nikâh meclisinde evlenecek olan erkek ve kadının veya vekillerinin icap ve kabulü ile akdolunur." (H.A.K. mad. 37.) "Nikâh akdi sırasında, evlenecek eşlerden birinin ikametgâhı bulunan kaza hâkimi veya onun özel izinli naibi hazır bulunup akitnâmeyi tanzim ve tescil eder." "İşbu fasıl hükümleri mûsevîler hakkında dahi geçerlidir." (H.A.K. mad. 39.)
    Adı geçen kararnamenin 40-44 ncü maddeleri isevîlerin evlenmesi ile ilgili prosedürü belirler. Buna göre kilise nezdinde evlenmek isteyen tarafların nikâhını akdedecek olan ruhanî memur, yirmi dört saat önce o yörenin hakimine haber verir. Hakim özel memurunu evliliğin yapılacağı yere gönderir ve icra edilen nikâhın özel deftere kayıt ve tescilini sağlar. Bununla, her din mensubunun inandığı şekilde evlenme ve aile yuvası kurma hakkının, bir özlük hakkı olarak fertlere verildiğini görmekteyiz.
    Boşanma konusu da, İslâmî prensiplere uygun şekilde üç din mensuplarının inancına göre düzenlenmiştir.
    Kocanın re'sen boşaması durumunda bunu en geç on beş gün içinde yörenin hâkimine bildirmesi zorunluluğu getirilmiştir.
    Osmanlı Devleti 1917 tarihli H.A. Kararnamesi ile aile hayatını bir kanuna bağlamış ve belirlenen esaslara uymadan evlenen ya da boşananlara cezaî müeyyideler getirmiştir. Osmanlı Ceza Kanununun 200 ncü maddesine ek olarak getirilen cezalar şöyledir.
    Madde 1- Ceza Kanununun 200. maddesinin 19 Rebîu'l Evvel 1332 tarihli ikinci zeyli aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
    "Hakimin veya naibin huzuru ile akdedilecek nikâh konusundaki kanunî zorunluluklara uymayan koca ile mevcut ise tarafların vekilleri bir aydan altı aya kadar ve bu gibi akitlerde şahit sıfatıyla hazır bulunanlar bir haftadan bir aya kadar hapsolunurlar.
    Kanuni merasimi ifa etmeksizin akitnâme tanzim ve tescil eden hâkim veya naibi ile hâkim veya nâib hazır olmaksızın yetkisi dışında nikâh akdeden imamlar dahi bir aydan altı aya kadar hapsedilirler.
    Gayri müslimlerin nikâhı için hâkim veya naibi yahut hâkimin görevlendireceği özel memur hazır olmaksızın akitnâme tanzim ve tescil veya bizzat akit icra eden ruhanî memurlarla, kendisine ihbar vaki olduğu halde, belirlenen vakitte nikâh meclisine özel memur göndermeyen hâkim ve belirli vakitte nikâh meclisinde hazır bulunmayan özel memur yine bir aydan altı aya kadar hapis ile cezalandırılır.
    Başka bir erkeğe nikâhlı olan bir kadınla bilerek evlenen ve böyle bir akitte vekil veya şahit sıfatıyla bilerek hazır bulunan ve bu gibi evlilikleri bilerek akdeden veya akitnâmesini tanzim ve tescil edenler altı aydan üç yıla kadar hapsolunurlar.
    Karısını boşadığını on beş gün içinde hâkime haber vermeyen bir kimse bir haftadan bir aya kadar hapsolunur".
    Madde 2- İşbu kararnamenin icrasına adliye vekili memurdur. (Kanun metni için bk. Cerîde-i ilmiye, Sayı: 4, yıl: 1333, S: 1021; Takvim-i Vekâyî, 14 Muharrem 1336, No: 304.)
    Sonuç olarak, İslâm toplumlarında önceleri aile konusunda yazılı şekil üzerinde durulmazken, giderek miras, nafaka ve mehir gibi malî menfaatler için sırf yalan şahitliğe dayanılarak, gerçekte mevcut olmayan evlilikler uydurulduğu ve buna ilişkin davalar açıldığı görülmüştür.
    Böylece evlilik hayatına devletin müdahale ihtiyacı daha ilk dönemlerden itibaren kendini hissettirmiş, fakat bu alanda ilk etkili adımlar ancak 19 ncü yüzyılın ikinci yarısından sonra ve 20 nci yüzyılda çeşitli İslâm ülkelerinde gerçekleşme yoluna girmiştir. (İslâm Ansiklopedisi, Neşr. M.E.B., IV, 259.)
    19 ncü yüzyılda Mısır, Cezayir ve Medine'de bu usûl yerleşmeye başlamıştır. Günümüzde Mısır'da "me'zun", Mekke'de "mümlik" denilen kimseler, Fas, Tunus ve Cezayir'de noterler evlenme işlerini kendilerine meslek edinmişlerdir. Bunlar, tarafların irade beyanlarını ve hatta mehir ve evlenmede kabulü caiz olan bazı şartları tesbit eden bir belge düzenleyerek taraflara birer nüsha verirler. Şunu da belirtelim ki, evlenme akdine hakim, noter veya yetkili başka bir kimsenin katılması ve bir senet düzenlenmesi yalnız usûle ilişkin bir muamele olup, evlenmenin muteber oluşunu etkilemez. (Halil Cin, İslâm ve Osmanlı Hukukunda Evlenme, Ankara, 1974, s.139.)
    Evlenme veya boşanma sırasında devletin belirlediği şekil şartlarına uymayanlara ceza vermek yoluna gidilir. Nikâhın rükün ve şartları tam olunca, diğer şekil şartları ta'zir cezasını gerektiren düzenlemeler olarak kabul edilir.


    Paylaş
    Evliliğin Veya Boşamanın Tescili Mumine Forum

  2. 2
    Reklam




    amin senden de Allah c.c. razı olsun



cezayirde evlilik,  cezayirde evlenmek ,  cezayir de evlenmek icin ne gerekli,  cezayir de evlenmek