Doğum Kadın ve Doğum ve Hamilelik Öyküleri Forumundan Doğum Hikayesi-Hamile kaldığım ilk günden Hakkında Kısa Bilgi
  1. 1

    Reklam

    Doğum Hikayesi-Hamile kaldığım ilk günden

    Reklam




    , hatta hamile kalmayı planladığım günden itibaren hep doğum hikayelerini okuyor, kendi hikayemi yazacağım zamanı iple çekiyordum. İşte şimdi minik kızım (minnokoşum) İpeksu 3,5 aylık oldu ve ben sizlerle hayatımın en güzel ve özel tecrübesini paylaşmak istiyorum. Eşimle 1998 Eylül'ünde evlendik ve ikimiz de bir süre çocuk yapmayı hiç düşünmedik. Bu süre 6 yıla yaklaştığında artık hayatımızdaki birçok şeyi düzene sokmuş ve kendimizi hazır hissetmeye başlamıştık. 2003 Temmuz ayında kararımızı verdik ve doktor araştırmasına başladık. İşte doktorumuz Doç.Dr.Cihangir Çakıcı ile o sıralar tanıştık ve kendisi ile huzurlu, mutlu ve güven dolu bir 10 ay geçirdik. Planlarımız ilk ay sonuç verdi ve ben Eylül ayının sonunda daha adetim gecikmeden hamile olduğumu anladım. Nasıl derseniz hastalık tarihime 1-2 gün vardı ve bir akşam kasığıma bir ağrı girdi. Birkaç saniye süren bu sancı birden kafamda acaba sorusunu doğurdu. Ayrıca karnımın alt kısmında bir içeriye dönüklük oluştuğunu fark ettim, hatta anneme gösterdim ama ilk ay hamile kalabileceğim aklımın ucundan geçmediğinden annemle gülüp geçtik. Eşim de sen kesin hamilesin öngörüsünde bulunup duruyordu ve ertesi gün kan testimi yaptırıp kesin hamile olduğumu öğrendim.

    Hemen doktoruma gittim ve kendisi bana 1 ay önce 3-6 ay zarfında görüşürüz demiş olduğundan beni muayene ettikten sonra "Sizi bu kadar çabuk beklemiyordum" demekten kendini alamadı. Benim sabırsız bir tanecik kızım sanki 1 hafta erken doğacağını belli eder gibi hemen gelişmeye de başlamıştı. Son 15 gündeki biraz tansiyon yüksekliğim dışında tamamen problemsiz ve çok rahat bir hamilelik dönemi geçirdim. Bebeğim sağlıklı gelişiyor, ben de huzurlu bir şekilde çalışmaya devam ediyordum. Eşim tüm kontrollere benimle geliyor, bütün soruları soruyor ve benden daha fazla her şeye dikkat ediyordu. Bazen de eşimin yanında annem ve kardeşim de oluyor ve hep beraber kızımı 3 boyutlu ve renkli ultrasonda seyrediyorduk. Kızımın eşime olan benzerliği ultrason fotoğraflarında belli olmuştu ve nitekim aynen öyle oldu. Doğumuma 1 ay kala izne ayrıldım ve artık kızıma biran önce kavuşmak istiyordum.

    Sezaryen ile doğumu düşünüyordum fakat doktorum beni normal doğuma ikna etti (kendisine tekrar sonsuz teşekkürler) ve ben de cesaretli olduğumdan doğum gününü yani 06 Haziran'ı beklemeye koyulduk. Eşim ısrarla içine doğduğunu ve kızımızın 28 Mayıs günü doğacağını söyleyip duruyor, hatta kardeşimle iddiaya bile giriyordu. 28 Mayıs günü akşam üzeri kuzenimin eşi ve annemle otururken sağ kasığıma bir sancı girdi ve birkaç saniyede kayboldu. Anneme söyledim ve bana gülerek bu gece doğum yaparsın dedi ama biz işin şakasındayız tabii. Eşime bu olayı söyledim ve eşim zaten emin olduğunu bir kez daha dile getirdi ve akşam yatarken çantamı kapının yanına koydu, hatta traş bile olarak yattı gece nasıl olsa uyanacağız diye. Gerçekten de gece saat 01:00 gibi yattık ve saat 02:00'da ben karın ağrısı ile uyandım. Doğumuma daha 8 gün olduğundan midemi bozmuş olduğumdan veya gaz sancısı olduğundan şüphe ettim ve eşime kalkmamasını söyleyip tekrar yattım. 15'er dakika arayla 4-5 kez aynı sancılar olunca artık doktoru aramanın zamanıdır diyerek gece saat 02:30'da Cihangir Bey'i aradık. Kendisi sancılar 5 dakikaya inince tekrar aramamızı bunun da sabaha kadar ancak olacağını, sancılar kesilirse de sabah muayene edeceğini söyledi ve telefonu kapattık, ben hemen duş aldım ve sonra yaklaşık 45 dakika içinde sancılar 5 dakikaya inmişti, doktorumuzu tekrar aradık, kendisi 1 saat içinde böyle olabilmesine şaşırdı ve Ankara Güven Hastanesinde buluşmaya karar verdik. Annemleri aradık, babam, annem, kardeşim ve eşimle saat 04:30 civarında hastaneye geldik. Odamız hazırlanmış ve bizi bekliyordu. Bizden 10 dakika sonra doktorumuz da geldi muayenemi yaptı ve doğumun başladığını, ertesi öğlen saat 12:30 gibi kızımızı kucağımıza alabileceğimizi müjdeledi. Sabah görümcem ve eşi de geldi ve ben çok acıktığımdan biraz atıştırdım ve doktorumun artık zamanı geldi demesini beklemeye başladık. Anestezistim ne kadar cesaretli olduğumu bana söylüyor, sanki doğum yapacak kişinin başkası olduğunu yineliyordu. Doktorum devamlı beni muayene ediyor ve her şeyin iyi gittiğini müjdeliyordu. Sancılar geliyor, ben epidural yapılana kadar bunlara katlanıyordum, zaten dayanılmayacak bir tarafı da yoktu, sonra anestezistim Funda Hanım gerekli hazırlıkları yaptı, ben hala sancı çekiyordum, ilacı verdiğini zannediyordum fakat doğumum gecikmesin ve ben cesaretliyim diye ilacı doğuma kısa bir süre kala verdi. Tabii ben bunu sonradan anladım ama iyi ki de öyle yapmış. Benim sabırsız kızım doğumhaneye girdikten yarım saat sonra yani 28 Mayıs 2004 Cuma sabahı saat 09:30'da dünyaya gözlerini açtı. Eşim de doğuma girmiş, kızımın göbek kordonunu Cihangir Bey'in müthiş teşvikleri ile kesmişti. Doğumum çok kolay oldu ve kızım İpeksu'yu hemen kucağıma verdiler, o ağlayan kızım kucağıma gelir gelmez sustu ve bana dikkatli dikkatli bakmaya başladı. Eşim ile o andaki duygularımızın tarifi kesinlikle yok. Doğumdan yarım saat sonra ayaktaydım ve kendimi çok iyi hissediyordum. İyi ki normal doğum yapmışım ve iyi ki beni destekleyen harika bir eşim, canım annem, düşünceli babam, bir tanecik kardeşim, çok iyi bir doktorum ve beni doğum boyunca müthiş sohbetiyle rahatlatan bir anestezistim vardı. Hepsine sonsuz teşekkür ediyorum. Bir tanecik kızım her an büyüyor, ben çalışıyorum ve onu çok özlüyorum. Herkese normal doğumu öneriyorum ve herkese sağlıklı bir hamilelik diliyorum.


    Paylaş
    Doğum Hikayesi-Hamile kaldığım ilk günden Mumine Forum

  2. 2
    Reklam




    Bazı bayanlar hamile kaldıkları ilk günden itibaren yaşadıkları duygu ve düşüncelerini kaleme alarak ileride o günleri tekrar canlandırmak ve yaşamak için okuma fırsatı sağlamaktadırlar.



cihangir çakıcı,  hamilelik hikayeleri,  dr cihangir cakıcı,  hamile hikayeleri,  hamile kalma hikayeleri,  hamile olduğumu nasıl anladım,  hamile hikayeler