Doğum Kadın ve Doğum ve Hamilelik Öyküleri Forumundan Doğum Hikayesi-Merhabalar herkese Hakkında Kısa Bilgi
  1. 1

    Reklam

    Doğum Hikayesi-Merhabalar herkese

    Reklam




    Merhabalar herkese,

    Bir cumartesi akşamı, yan dairede çılgın bir parti dönüyor, bizim evde şişman tüylü kedimiz, eşim ve sevgili bebeğimiz Isabelle horul horul uyuyorlar. Ben de bu fırsat maillere göz atıyorum, birkaç doğum hikayesi okuyorum. Sonra da ben de yazmaya karar veriyorum. Sene 1999 , okula yeni bir öğretmen geliyor. Öğretmenler odasında ilk karşılamamızda " Hoş adam " diyorum kendi kendime ama erkek arkadaşım da var, (Amerika'da mastar yapıyor ) aldırmıyorum çok. Aradan üç ay gectikten sonra bu hoş adam ile çıkmaya başlıyoruz, bir ay sonra da evlilikten söz ediyoruz ... Aradan bir sene geçiyor, güzel bir ekim aksamı Kıbrıs’ta eşime evlenme teklif ediyorum ve neyse ki o da kabul ediyor. Veee nisan 2001'de evleniyoruz. Ancak ben eşime asla çocuk istemediğimi söylüyorum. Bu konuda konuşuyoruz, derken bir 3 sene geçiyor...Açıkçası hiç acele etmedik. Gezmeyi, dünyayı keşfetmeyi çok sevdiğimiz için ha bugün ha yarın diye, sonunda bebek yapmazsak bir daha hiç yapamayacağımıza karar verdik. Ben 30 yaşındaydım eşim de 38. On senedir doğum kontrol hapı kullanıyordum. Üç ay ara verdikten sonra temmuz ayında denedik. Planlı programlı bir deneme. Eşimin memleketinde bu iş oldu. Türkiye’ye geri döndük. Ben regl olmadım. Ama ilk seferinde olacağını hiç düşünmüyorduk, test yaptık negatif çıktı. Bir ay daha geçti, hamilelik testi yaptık yine negatif çıktı. Dedik aman bende kist falan mi var, iki buçuk ay sonra kan testi yaptırdım, hamileymişim, vah, yahu! Böylecene neredeyse ilk üç ay çok çabuk geçmiş oldu. Hiç kusmadım, başım dönmedi, sadece deliler gibi yemek yedim ve uydum. İlk 3 ayda 5 kilo almıştım. Doktorum Enver Kurt bunu problem etmedi. Yemek yeme konusunda beni hiç sınırlamadı ve ben hamileliğimi 14.5 kilo bitirdim. Hayatimin en güzel dönemlerinden biriydi.

    Okulda çocuklar inanılmaz ilgi gösterdi. Çalışma arkadaşlarım harikaydı. Ve en iyi yani kışın ortasında hiç üşümüyordum. Acayip hoşuma gitmişti. Arada sırada ağlama krizlerim oluyordu. Allah’ım hiç güzel gözükmüyorum diye. Ama eşim sürekli destek oldu ve her zaman benim güzel olduğumu söyleyerek içimi rahatlatıyordu. Öyle böyle derken bebeğimizin kız olduğunu öğrendik. Biliyorum bebeğin sağlıklı olması çok daha önemli ama ben bebeğimiz kız olsun diye olup bitiyordum. Ve cinsiyetini öğrenince çok sevindim. Şubat ayında odasını yaptık. Benim 30 senelik bir kitaplığım vardı. Onu dolaba çevirdik, kırmızıya boyadık, otantik bir hale getirdik. Kızımızın odasını hazırlarken inanılmaz zevk aldık.

    Sona doğru yaklaşırken, hoşuma gitmeyen bir şey oldu. Birden bire ayağımda varisler oluştu. 7. ayın sonundaydık ve ben hiçbir sorun yasamıyorum diye varis çorabı giymemiştim, hata etmişim. Nisan geldi çattı, ben tabii başından beri sezaryen istiyordum, ama narkozdan çok korkuyordum. Ancak ameliyata girdiğimde narkozcum harika biriydi, benimle konuşurken ben sızdım. Uyandığımda 'Benim çok uykum var" diyordum. Doktor 15 dakikada uyandığımı, günün en iyi hastası olduğumu söylüyordu. Odaya aldılar, bebeği koynuma soktular. İnanılmaz zevkliydi, Bebeğime aşık olmuştum. Benim için çok güzel bir andı. Bazı kitaplar sezaryen olan anneler ile bebekleri arasında bağ daha güç kuruluyor diyor. Ama bunun doğru olduğuna inanmıyorum. Bu tamamen kişisel. Ben sezaryenin bebek için çok daha sağlıklı ve avantajlı olduğunu düşünüyordum. (Eşimle araştırıp. okuduk. Ve iyi olduğuna inandık ) Ve sezaryen ameliyatım çok iyi geçti, ertesi gün yürüdüm, 5 gün içinde istediğim hareketi yapabiliyordum. Doğum yaptığım gün sadece 3 kilo vermiştim. Ardındaki iki hafta içinde 5 kilo daha verdim. Simdi bebeğim 2 aylık ve toplam 9 kilo verdim. Diyet yapmadım ve yapmıyorum. Sadece çok hareket etmeye çalışıyorum. Tabii uykusuz gecen gecelerin de etkisi var. Hoş görenler hala daha çok şişmansın diyorlar ama bebeğime değer diye düşünüyorum. Çok mutluyum anne olduğuma!

    Kısacası hayat güzel, biraz daha zor, biraz daha külfetli ama evimizde muhteşem bir varlık var. Sorumluluklarımız arttı. Hayatımızda değişiklikler oldu ama bu değişikliklerin bizi sıkmasına veya üzmesine izin vermiyoruz. Yeniliklerin tadını çıkartmaya çalışıyoruz. Isabelle sana çok teşekkür ediyorum bebeğim, hayatımızı renkli kıldığın için.

    Herkese sevgiler...



    Paylaş
    Doğum Hikayesi-Merhabalar herkese Mumine Forum

  2. 2
    Reklam




    Normal doğumun ve sezeryan doğumun hem avantajları hem de dezavantajları bulunmaktadır. Fakat annenin daha çabuk toparlanmasına ve bebeğin de sağlıklı bir şekilde dünyaya gelmesine iyi olan normal doğumdur.