Doğum Kadın ve Doğum ve Hamilelik Öyküleri Forumundan Doğum Hikayeleri-Uzun bir suredir Hakkında Kısa Bilgi
  1. 1

    Reklam

    Doğum Hikayeleri-Uzun bir suredir

    Reklam




    Merhaba

    Uzun bir suredir bebek. com a gelen hikayeleri takip ediyorum. En sonunda vakit bulup kendi hikayemi de göndermeye karar verdim.

    Ben Amerika’da yaşıyorum. Eşim Amerikalı, altı buçuk aylık bir oğlumuz var İsmi Arman Pierre. Eşimle İngiltere’de tanıştık. Bir süre çıktıktan sonra evlenmeye karar verdik. Çocuk yapmak için yaklaşık üç yıl bekledik. Öncelikle işimi oturtmak ve bir ev sahibi olmak istiyordum. Daha sonra 2002 sonlarına doğru çocuk yapmaya karar verdik. 2003 yılının ocak ayında hamile kaldım. Şubatın 8 idi kendime test yaptım. Test pozitif çıktı, bir kaç aydır bebek için deniyoruz olmamıza rağmen testin pozitif çıktığına inanamadım. Ne yaparsanız yapın hiç bir şey sizi o iki çizgiyi görmeye yeterince hazırlamıyor. İçimde biraz korkuyla beraber inanılmaz bir heyecan duyuyordum. Bir an önce eve gelip eşime haberi vermek için sabırsızlanıyordum. İçim kıpır kıpırdı .... Eşime nasıl haber vereceğimi düşünürken Sevgililer Günü aklıma geldi ama arada 1 hafta vardı bu kadar önemli bir haberi sevgililer gününe kadar nasıl saklayacaktım. Benim için çok zor oldu ama bu mutlu haberi o güne kadar kendime saklamayı başardım. Hamilelik testimi bir hediye paketinin içine sardım.( biliyorum bir çok kişi bunun iğrenç olduğunu düşünecek ) Sevgililer günü gelip çattığında eşime hediyesini uzattım. Ömrüm boyunca hediyeyi açtığı zamanki yüz ifadesini unutamam sanırım. İlk önce anlamadı sonra testin kullanıldığının farkına vardı daha sonra iki çizgiyi gördü yüzünde soru işareti ile bana baktı.... Hiç bir şey söylememe gerek kalmadı ikimizin de gözünden mutluluk yaşları boşalmaya başladı sonra sevinç çığlıkları .... En sonunda bir bebeğimiz olucaktı ..... Aylar ayları kovaladı düzenli kontrollerime gittim doktor üçüncü ayımdan itibaren bana bebeğin erken doğacağımı söylemeye başladı normal doğum zamanını 14 Ekim’den 3 Ekim’e aldılar. Tabii ki ben de kendimi buna hazırladım. İşimden eylül ortasında izin aldım. 3 Ekim geldi; bebek yok! 4 Ekim 5,6,7 derken günler geçti. Çevremdeki insanlar orası o kadar güzel vaktinki karnında rahatını bozuşta dışarı çıkmak istemiyor demelerine rağmen ben endişelenmeye ve sabırsızlanmaya başlamıştım. En sonunda doktor 13 ekim günü beni 15 ekim aksamı hastaneye yatıracaklarını söyledi. Beni suni sancıyla doğurtacaklardı. 16 Ekim sabahı suni sancıyı verdiler önce hiç bir ağrı kesici kullanmak istemedim. Saatler saatleri kovaladı rahmimde hiç bir açılma olmadı 8 saat sonra dayanamayıp epidural almaya karar verdim. Ağrı kesiciyi aldıktan sonra vücudum rahatlamış olacak ki yaklaşık 2 buçuk saat içinde rahmim tamamen açıldı. Saat akşam 7 buçuk gibi 4 kilo ağırlığında 54 cm boyunda oğlum dünyaya geldi. İnanılmaz güzel bir bebekti doğar doğmaz gözlerini açıp bana baktığına inanamadım. Arman şu an altı buçuk aylık ve çok mutlu bir bebek. Çok şükür ne hamileliğim boyunca ne de doğumundan sonra bana hiç bir zorluk çıkarmadı, bu yüzden kendimi inanılmaz derecede şanslı hissediyorum .Minik bebeğim bana hayatımın en büyük mutluluğu oldu ....Her zaman söylerler annelik duygusu yaşanmadıktan sonra anlatılmaz diye gerçekten böyle .............



    Paylaş
    Doğum Hikayeleri-Uzun bir suredir Mumine Forum

  2. 2
    Reklam




    Her anne kızına bir gün anne olduğunda beni o zaman anlarsın demiştir ya da içinden öyle geçirmiştir. Gerçekten de anneliği tatmadan insan bebeğini kucağına almadan anlaması mümkün olmayan bir duygudur.