Doğum Kadın ve Doğum ve Hamilelik Öyküleri Forumundan Doğum Hikayeleri-Merhabalar ben Nur Hakkında Kısa Bilgi
  1. 1

    Reklam

    Doğum Hikayeleri-Merhabalar ben Nur

    Reklam




    Merhabalar ben Nur Genç evliliği hiç düşünmediğim bir anda Türkiye’yi sarsan o büyük deprem 17 Ağustos depremi bütün duygu ve düşüncelerimi değiştirdi ve eşimle tanıştım. 23.Subat 2000 evlendik evlendiğim sene hamile kalmıştım ama bu mutluluk kısa sürdü ikiz bebeklerdi ve biraz sorunluydular. 4 aylıkken onları kaybettim ve tahmin edemediğiniz kadar çok büyük problemler yaşadım,eşimle korunmuyorduk ve ben her ay hamile moduna giriyordum regl olduğum zamanda büyük bir hayal kırıklığı…

    16 yaşında birtakım ameliyatlar geçirmiştim Doktorumuzun söylediğine göre bebeğimin olma şansı %50’di ama yılmadım inancımı hiç kaybetmedim aradan kocaman 2 sene geçti ve ben bir türlü hamile kalamıyordum ve 2002 kasım ayında reglim yine gecikti ve arkadaşım Ayşe’yle doktora gittik doktor alışkın olduğu için her ay benim hayaller kurmama yine öyle bir gün zannedip zorla ultrasona yatırdı beni. İçime doğmuştu o an “kızım nur hamilesin” sonunda oldu dedim. Doktor “Nur yine bir şey yok.” Dedi. Ben o sırada ekranda siyah bir nokta gördüm. Hamileyim diye bağırdım doktor hanım güldü o görmemişti sonra o da iyice bakınca “evet hamilesin” dedi. O an yaşadığım sevinci anlatamam arkadaşım Ayşe’ye nasıl sarılıp ağladığımı hatırlamıyorum ,hemen babamızı aradık o da çok sevindi ve bebişim 2,5 aylık oldu. Karnımda rahat rahat uyuyor güzelim…

    Benim diyorum ya aksilikler peşimi bırakmıyor bir gece üşümüştüm. Eşim de sıcak su torbası yapıp getirdi yatağın içine ve ben oğluma 2,5 aylık hamileyken belime kadar o sıcak su torbasındaki suyla yandım. Gece saat 01:00 hastanedeyiz. 1.derece yanık doktorlara “Hemen hamileyim dikkat edin.” Dedim. Bu sırada da ağrımı kesin diye avaz avaz eşimin kollarında bağırıyorum. Doktorun bir tanesi “ağrını kesebilmek için bebeği almamız gerek” dedi. Yüklü ağrı kesici yapacaklardı. Tabii bu da bebeğimi etkileyecekti.

    Karar vermemiz için eşimle bizi yalnız bıraktılar. Eşim, “Aldıralım sen daha önemlisin” diye ısrar etti. Ama nasıl yaparım 2,5 aydır içimde o benim, onu istiyordum kaybetmeyi göze alamıyordum ama bu arada canım da çok yanıyordu. Annelik içgüdüsüyle karar verdim ve aldırmadım. Hastanedeki herkes hayret etti ilaç kullanmadan bu acıya nasıl dayanacağımı merak ediyorlardı ve ben tam 3 ay yatalak kaldım. Ayağa kalkamıyordum,tuvalete gidemiyordum. Oğlumdan önce primayla ben tanışmıştım velhasıl ayağımın ve kalçamın acısına rağmen yataktan kalktığımda oğlum 5,5 aylık olmuştu. Analık duygusu o kadar acıyı unutturmuştu bana,ve beklenen gün 10 temmuz. Bugün doğum yapmayı seçmemdeki neden o kadar zor günlerimde yanımda olan arkadaşım Ayşe’nin oğlunun doğum günününde aynı olmasıydı bir çeşit ona teşekkürdü bu. 9 temmuz akşamı banyo yapıp eşimle yatağa girdik. Eşim karnıma masaj yapıyordu. Bu gece iki kişiydik ama yarın 3 kişi olacaktık ve sabah erkenden ablam domates(yani demet),annem,derya ablam,eşim hastanenin yolunu tuttuk.

    Saat 07:30 ameliyathaneye aldılar ve doktorum Nil Hanım geldi oradaki ekibine bu bebek ve anne çok özel dedi ve kısaca başımdan geçenleri anlattı ve uyumuşum uyandığımda Efem’i sordum nasıl diye ve narkozun etkisiyle doktorun elini ardı ardına öperek teşekkür etmişim her gelene teşekkür ediyormuşum. Aman tanrım oğlumu ilk gördüğüm an hüngür hüngür ağladım çok acı çekmiştim ama değmişti yüzünü görünce bütün çektiğim sıkıntıları unuttum, ilk dikkatimi çeken şey benim ayağımdaki yanık izinin aynısı efe’dede vardı ilginçti yine de teşekkürler Allah’ım…

    Ayşe’ye: Şuan saçma sapan bir nedenden dolayı konuşmasakda oğlumu kucağıma almamda okadar fazla emeğin var ki seni unutmam mümkün değil.Arkadaşlığın ve dostluğun için teşekkür ederim…..Berkay’ı çok özledim

    Canım anam: Yatalak yattığım o kötü günlerde bana o kadar iyi baktın ki hakkını ödeyemem ,yavrunun yavrusunu görebilmek için ikimizde de çok fazla emeğin var. Hakkını helal et anam.

    Derya bacıma ve domates bacıma : Kızlar çok yoruldunuz. Domates bana prima bağladığın günleri hiç unutmuyorum,Derya Ablam, Efem’de emeğin çok. 1 yaşına kadar sen analık ettin ona. Sağ olun

    Kocoşum : Seni seviyorum yanımda olduğun için sağol

    EFE'ME : Şu an 18 aylıksın ve seni çok seviyorum İyi ki varsın iyi ki sana sahibim.



    Paylaş
    Doğum Hikayeleri-Merhabalar ben Nur Mumine Forum

  2. 2
    Reklam




    İnsanların duygu ve düşüncelerini canlandıran, hiç beklenmedik bir anda hayatımıza giren bebekler, yaşantıları etraflarına umut ve sevinç dağıtıp mutlu ederler.



ikiz doğum hikayeleri